حقگو
ادبیات و قهنویه
سلام ضمن صمیمانه ترین تبریکات نوروزی شادیتان سرشار نعمتتان به وفور و در پنا ه خداوند سالی سرشار ازموفقیت و پیروزی برای همه ی شما آرزومندم غزلی بود و به علت کمبود قافیه با مثنوی ادامه و با غزل بپایان رسید یعنی خودبخود غزل مثنوی شد امیـــــد که مورد توجه و پسند شما بزرگان قرار گرفته وچون گـذشـته این برادر کوچـــک را با نظــــرات و پیشنهـادات خـــــــود یاری فرمایید ***** ازدمــاغـت که فـیل افتادم ، روی دستـت دوباره کِـزکـــــردم پشـت دیوار شهر وارونه ، لــرزه ام خــورد و ِوزوِوزکردم باورت خواب من قدم می زد ، تا غرورت درون من حل شد تا رسیدم به شهرخورشیدت ، در نگـاهت جِلـزوِلــزکـــردم در هلالی سی و سه چشمت یا ،اصفهانی که زنده می رودد ماسه ای چشمه را قدم می زد ، دوده ام خورد و ِقزوِقزکـردم منحـنی منحـنی شدم خنده ، پاره خـطی به گــــــــریه ام افتاد بی خبرغُصه ای که لرزیدم ، تشنه در چشمه جزوجزکردم واژه بر جـان قافــیه زُل زد ، تا غـــــزل خانه اش بکـوباند قطـره ای مثـنوی بفـرما چون ، کاشفـم گر طلا فـــــلز کردم کـفش تنگم که تا به تا خوردی ، عـقـربک در دلـم قدم می زد خنده ام لحظه لحظه می بردی ، تخته کفشی مرا به هم می زد من کــتانی شـــدم ولی حالا ، بنـــــد سردی که حلــــقه آویزم مثــنوی حـلـقـه شد طـنابی تا ، لحـظه ها را به باورت ریزم پشت دیواره ای که لـــــرزیدم ، تشنـگی بوده گر چه سیرابم تا سرابی شـوم به ابری یا ، قـطـره ریزم به رنگ مهــتابم رقـص خون بود و راه ناپیـدا ، پینه ای زد به چکــش دستـم تا دلــم مُرد و تازه فهـمیدم ، غُـصه ها را به قــِصه پیـوستم شــیر پستــان باورم گـل شد ، قــافیه اجـــنبی پرستی تا ... بوسه در بوسه شیر مادر را بر، بر لـبانم جریمه بستی تا ... بـس کـنم تا غــزل شوی شـاید ، قـالبی را دوباره پز کــردم آش تنـدی که با غزل پختی ، قاشـقم خورد و خِزو خِزکردم رعشه دررعشه جان من یخ زد ، شد هوایی به آب بینی تا. .. اعتیـــادی که بر سرم خوردی ، با زبانی مـِلـز مِـلـــز کردم مُرده ای خواب من رقم کردی، با تنی گــُرکــشیـده رقصـیدم یخ زدم زنده زنده بی تعبیر ، عاجـزم من که جزو جز کردم ************* ضمن تقدیر از عزیزانی که تا این لحظه بنده را تحمل کردید منتظرنظرات پیشنهادات و انتقادات شما خواهم ماند دراین آدرس با عامیانه ها ی حقگو پذیرای شما عزیزان فرهنگدوست هستم
| قالب وبلاگ : فقط بهاربيست |
About
شاعرم . نه نکته پرداز دلم
در کلستان غزل خاک و گلم
نیست شعرم لایق طبع شما
مرثیه خوان دل بی حاصلم
در دل از حادثه تفسیر درازی دارد
نیزه باران شده تکبیر چه رازی دارد
آی ای همسفران سجده به مهرش بزنید
وقت تنگ ست و بدل شوق نمازی دارد
محمود دهقانی متولد 1338
یکی از اعضای انجمن ادبی
شهرستان مبارکه
Menu
LinkDump
Archives
Links
Design
Others