حقگو
ادبیات و قهنویه
با سلام به تمامی شما عزیزان ، پس از چند ماه هنگ مغزی و بآخره آمدن غزلی تازه پس از مدتها درست مثل بدنیا آمدن کودکی پس از سالهای انتظار و خوشحالی زائد والصف پدر و مادر ** ** ** ** هق هق من دوباره می ریزد ، روی کاغذ میان باطله ها خنده اشک بهاره می پاشد ، زیر اخم خدای قابله ها می چکد بر مدار دلتنگی ، تا بساید سراب خودبینی لرزه بر جان من نمی افتد ، از هجوم سیاه زلزله ها پر کشد تا رکوع رؤیاها ، رمز سبحان ربی الچشمت تا نگاهم به سجده ها بارد ، اشک شادی به حکم نافله ها پُر شدم از تلی چرا ... اما ، پاسخی در نگاه من خشکید می شناسی دلی ترک خورده ، از حضور کلام فاصله ها روی گلدسته های بسم الله ، می نوازم به خط نستعلیق تا بریزد دلِ منِ خسته ، از فراز تمام سلسله ها پشت لبخند قاب بابا هم ، خنده با اشک او گلاویز است تا بگوید حکایت شب را ، از دل بی قرار یکدله ها پای دل هم برهنه اما من ، پخته ام در لباس خود شاید بی خبر از غروب آیینه ، در تکاپوی حُرم آبله ها خاج اول به طعنه بوسیدی ، شهپر دل به جان من افتاد شاه و بیبی دوان دوان رفتند ،مانده ام در غروب حوصله ها ثبت نظرات و راهنمایهای شما رهگشای من در ادامه راه خواهد بود عامیانه های حقگو را در آدرس بیست و یکمین شب ماه رمضان شهادت مولی الموحدین امیر المؤمنین حضرت علی ابن ابوطالب َعَ بر تمامی رهروان آن حضرت تسلیت باد * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * آنشب غروب شهر شب رنگی دگر بود شب بود و آن شب فکر شب آشفته تر بود در شام تیره چشم مخمور شبانگاه با شبنمی غرق وداع یک نفر بود شب شرمگین بود از حضور نابهنگام بیچاره آن شب شهر شرمش بیشتر بود خورشید شب می خواست فردا را نبیند شب در تکاپو فارغ از فکر سحر بود ای کاش گردون از تحرک باز می ماند یا لحظه هایش بی قضا و بی قدر بود آن شب چراغ شهر شب می رفت اما در محضر تاریک شب آسیمه سر بود هر آن سپیده می زد و نزدیک می شد شوری به سر در دل شرر وقت سفر بود با ذکر حق زد پشت پا بر کل عالم هرلحظه اش بر روی ذات حق نظر بود یکباره شاید پایه های عرش لرزید حالا زمین از آسمان شرمنده تر بود با فُزت رب الکعبه شد در خون شناور شمشیر زهر آلوده اینجا سر سپر بود مُهر نماز و سجده و مهراب {حقگو} شد ماندگار اما جهانی بی پدر بود اسطوره ی تاریخ دین تا بی نهایت یک خطه نه عالم علی را مختصر بود آبان هشتاد و چهار منتظر حضور شما در وبلاگ عامیانه ها خواهم بود
| قالب وبلاگ : فقط بهاربيست |
About
شاعرم . نه نکته پرداز دلم
در کلستان غزل خاک و گلم
نیست شعرم لایق طبع شما
مرثیه خوان دل بی حاصلم
در دل از حادثه تفسیر درازی دارد
نیزه باران شده تکبیر چه رازی دارد
آی ای همسفران سجده به مهرش بزنید
وقت تنگ ست و بدل شوق نمازی دارد
محمود دهقانی متولد 1338
یکی از اعضای انجمن ادبی
شهرستان مبارکه
Menu
LinkDump
Archives
Links
Design
Others