تبليغاتX
ترشحات ذهنی حقگو
شعر
 

سلام دوستان عزیز می خواستم صفه ای جدید

 

باز کنم و غزل را در پُست جدیدی تایپ کنم ولی

 

افسوس باز نشد که نشد بناچار دل به دریا زدم و در

 

پُست قبلی نوشتم  هر چه بادا باد امید وارم که از نظرات

 

دوستان استفاده کنم با تشکر

ضمنا عامیانه های حقگو با نیمایی ثامن الحجج علی

ابن موسی الرضا {َع} بروز شد بخوانید و بشنوید

و لذت ببرید

***************** 

 

 نمی گویم بروزم تا نمی پرسی تو حالم را

 

کجایی ضارب پاسخ نکن زخمی سؤالم را

 

شدم پابند اشعارت برسم نوچه ها شاعر

 

به شط شط می برم شعرت پذیری دستمالم را

 

شبی در اشک خندیدی سحر در گریه ات تر شد

 

به این چرخان مزاجی ها نبردی خط و خالم را

 

شبیه شبنم شعرت شبه شد رنگ اشعارم

 

شمیم شاعری گم شد شرنگی ده خیالم را

 

به تیر ذهن پویایت شده زخمی تن واژه 

 

غزل در مرهم خون ست ندیدی سوز بالم را

 

سیه بختی ابیاتم بخورد آسیا دادی

 

شکستم در حروف اما نگفتی جرم فالم را

 

نمکدان عروضم تا قناری می کند سرقت

 

قفس در شعر نو پیچد نماد اتصالم را

 

شکسته موج من دریا بزن پا روی حقگو تا

 

رساند ساحل بیتی نفس های مثالم را

 

تمام بینشت را در دلم امشب الک کردم

 

نشد غربال خوش بینی الفبای خصالم را

 

دلم در بیت جامانده به نظم تازه محتاجم

 

شبستان غزل روشن نزن شور زوالم را  

 

 

 دوستان عزیز سلام

در این مثنوی از اوزان دوره ای استفاده شده

که بعضی از اساتید آن را  چهار پاره نامیده اند

باید به عرض برسا نم که  این شعر طوری سروده

شده که در هر دوی این قالبها جای دارد یعنی

هم می توان به آن چارپاره و هم مثنوی گفت

بگذریم همین که به ترشحات ذهنی حقگو توجه

 دارید بی نهایت سپاسگذارم

 

صبح دریا نشسته در شعرم ، پاره بیتی به ساحل آوردم

 

تو نگفتی که معبر مین کو ؟ مثنوی ها حمایل آوردم

 

ترکشی در کنایه می پیچد

                               استخوانهای داغ سنگر را

 

خطبه خطبه به ندبه می گیرد

                               رمل ساحل خطوط دفتر را

 

در نماز پرانتزی دیدم

                             پای مُهرم به پلک سجاده

 

سوره هایی به پاکی عمران

                                 بر زبان  تفنگ  آماده

 

اشک دشمن کلام خمپاره

                                    می زدی با منورت لبخند

 

می بریدی هزار شاخ ستم

                           می گسستی هزار بند از بند

 

تو نگفتی که معبر مین کو ؟

                           من دخیلی به سنگرت بستم

 

وستعینوبه صبر می جُستم

                              گفته بودی برادرت هستم

 

می زدی دل به ترکش دشمن

                            نفسی در ثلاله ها می ریخت

 

بغض ابری خدا خدا می کرد

                              شبنم از ناف لاله ها می ریخت

 

می دویدم به نظم تو اما

                                 بیت لنگم شکسته پر می زد

 

گریه گریه دلم غزل می شد

                              واژه هایت دم از سحر می زد

 

لحظه هایی به خلسه ام می برد

                                       آیه ها تا گدار دلتنگی

 

دسته می شد غروب رؤیا ها

                                   قطعه می شد مدار دلتنگی

 

تو نگفتی که معبر مین کو ؟

                                من تو را در ستاره می دیدم

 

در حصار خطوط جا مانده

                                کفتری بر مناره می دیدم

 

گام کفشی به ذهن دالان زد

                             ای خدا روح کشتیت پر زد

 

ساک تنها به خانه برگشته  

                                    اتفاق بهشتیت سر زد

 

ناخدا از خدا خبر می داد

                                    کاروانی کبوتر آورده

 

چنگ تابوت خالی از جسمت

                                     رزم رستم به دفتر آورده

 

روی دستان زیر پرهایت

                                   سنبُلی از هزاره جا مانده

 

سبز و قرمز سپید ، این تکه

                                 از لباس ستاره جا مانده

 

تا نگاهم شقایقی می شد

                               آسمانت ستاره می پاشید

 

زیر تصویرو اسم  زیباتر

                            دسته دسته اشاره می پاشید

 

لطفا با نظرات خودتان این حقیر را برای ادامه راه راهنمایی

 

و سرافراز فرمایید با تشکر

 

ضمنا وبلاگ عامیانه های حقگو پذیرای شما می باشد

 

عامیانه ها را می توانید علاوه بر خواندن بشنوید و لذت ببرید

      www.haghgoo72.blogfa.com             آدرس

 

+ نوشته شده در  ساعت 2:57  توسط محمود دهقانی | 
عروج ملکوتی قیصر قرن را به کلیه ادب دوستان این

 مرزو بوم تسلیت عرض می کنم. بله دوستان، شاعر بزرگ

    معاصردکتر قیصر امین پور به ملکوت اعلا پیوست

                           روانش شاد

با سلامی به بلندای عرش و پهنای فرش  به تمامی

 

 بازدید کنند گان این این وب و طرفداران ترشحات

 

ذهنی   حقگو

 

 

امید وارم با نظرات و پیشنهادات خود یاریم کنید 

 

مرا در آبی چشمان خود شنا دادی

 

نقاب کفر کبودم به ربنا دادی

 

منی که در تب چشمان تو نخوابیدم

 

به لرزه های سلامی خمیده جا دادی

 

نگفته گر چه شنیدم کلام موهایت

 

شرنگ عشق مجازی بخورد ما دادی

 

اگر چه سرد و کبودم به چشم گفتارت

 

سکوت و سادگیم را به ماجرا دادی

 

به جُرم اینکه نشد خونمان یکی کُشتی

 

کمی غبار زمینی به خونبها دادی

 

من از ترانه ی غمگین تو نلرزیدم

 

که چشم باغ سرودم به آشنا دادی

 

غزلستاره ی  خاموش من ترا می جُست

 

شبی که رنگ درخشش تو بر سما دادی

 

منٍ شکسته شکستی به جرم بی کیشی

 

به غُسل و سُجده ی شکری که در حَنا دادی

 

شمیم خاطره ام را چه بی اثر کردی

 

شبی که در تب بغضت مرا شنا دادی  

 

لطفا عامیانه های حقگو را فراموش نکنید

            

       www.haghgoo72.blogfa.com

در این وب عامیانه ها را علاوه برخواندن بشنوید و

نظر بدهید نظرات شما باعث تشویق در ادامه راه خواهد بود

+ نوشته شده در  ساعت 4:59  توسط محمود دهقانی | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ

شاعرم . نه نکته پرداز دلم
در کلستان غزل خاک و گلم
نیست شعرم لایق طبع شما
مرثیه خوان دل بی حاصلم

پیوندهای روزانه
پوریا
بهار حقشناس
مهدی ملت
بهروز آبادان
قند و گلاب
نبی الله بهرامی
آقا مجتبی
صفحه های سیاه
فرهنگ ما کلیه هنرمندان > شهرستان مبارکه <
کیوان برآهنگ
میر شکار
نوری نوروزی
نریمان
شرقی
طوبی عزیز
دکتر رضا شیبانی تبریزی
آزاده
هجران
منتقد گرامی استاد هاشمی زاده
رویا سمفونی احساس
عامیانه های حقگو
مسعود اکبری راد
وجیهه صالحی و فریده احمدی
ابوالقاسم بهرامی
فاضل
وبلاگ گروه ادبیات شهرستان مبارکه
محمد احمدی
محمد علی کار اندیش
بلاگ فا
عبدالحسین انصاری
علی رضا قزوه
الهام
مهدی معارف
سجاد ناصری
بهزاد بهادری
آرش
دکتر داوود بیات
یک استکان غزل
استاد محمد حسین بهرامیان
حسام
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب

دیجیتال کیوان